Zatopiona Cysterna (Yerebatan Sarayı), znana też jako Basilica Cistern, to jedno z najbardziej hipnotyzujących miejsc w Stambule. Nie działa jak typowy zabytek, bo zamiast fasady i placu masz zejście w dół, do świata ciszy, chłodu i odbić w wodzie. To podziemny magazyn wody zbudowany w VI wieku w epoce cesarza Justyniana I, w samym sercu historycznego Stambułu, niedaleko Hagia Sophia.
Cysterna robi wrażenie skalą: ma około 140 metrów długości i 70 metrów szerokości, a jej przestrzeń wspiera las kolumn — klasycznie podaje się liczbę 336. To właśnie te kolumny tworzą atmosferę „podziemnego pałacu”: rzędy kamienia, łuki, sklepienia i światło, które odbija się w wodzie i daje wrażenie, jakby miasto miało pod sobą drugi, tajemniczy wymiar.
Najbardziej rozpoznawalne detale to dwa elementy, o których turyści mówią najczęściej: głowy Meduzy (tajemnicze podstawy kolumn) oraz charakterystyczna „płacząca” kolumna, kojarzona z wilgocią i kroplami wody. To przykłady tego, jak w Stambule historia bywa „warstwowa”: w jednym miejscu spotykają się różne epoki i ponownie użyte elementy dawnych budowli.
Dla turysty Zatopiona Cysterna jest wyjątkowa, bo nie opowiada historii przez długie opisy, tylko przez emocję: półmrok, chłodne powietrze, echo kroków i wrażenie, że patrzysz na inżynierię sprzed wielu stuleci, która nadal działa na wyobraźnię. Właśnie dlatego to jedno z tych miejsc, które „zostają w pamięci” nawet osobom, które widziały już wiele zabytków.